عوارض ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان هم می تواند دارای عوارضی باشد که آگاهی داشتن در مورد آنها می تواند در کاهش این عوارض نقش اساسی داشته باشد. در طی درمان ایمپلنت شاهد عوارضی هستیم که در حدود سه هفته تا شش ماه پس از بروز آن، درمان می شود. بیشتر عوارض ایمپلنت قابل برگشت و طبیعی است.

عوارض ایمپلنت در طول زمان

1- خارج شدن روکش ایمپلنت

روکش های دندان در سال اول با چسب موقت چسبانده می شود. به همین دلیل امکان افتادن روکش ایمپلنت وجود دارد. در صورت افتادن روکش ایمپلنت، با مراجعه به دندانپزشک، دوباره روکش بر روی ایمپلنت چسبانده می شود. اگر شرایط استاندارد برای چسباندن دائمی روکش ایمپلنت وجود داشته باشد، با چسب دائمی این کار صورت می گیرد.

2- لق شدن روکش ایمپلنت

در برخی موارد که فشار در برخی نواحی دهان بیشتر از حد معمول باشد، احتمال دارد که روکش ایمپلنت لق شود که البته این لقی دلایل مختلفی دارد که در ادامه بررسی می شود.

علل لقی ایمپلنت دندانی

دلیل اول- قسمت پایه که اصطلاحا فیکسچر گفته می شود شل می شود و حرکت دارد اصولا ایمپلنت دندان بعد از پیوند نباید حرکتی داشته باشد شل شدن پایه ایمپلنت دندان نشان دهنده عدم جوش خوردن پایه است که یا جراح و پروتزیست موقع کاشت دندان متوجه ان نشده اند یا پیوند اولیه ایمپلنت دندان نامناسب بوده که بجای چسبندگی استخوانی بافت فیبروز به سطح ایمپلنت می چسبد و در اوایل موقع گذاشتن پروتز بطور نسبی سفت است ولی بعدا در اثر نیروهای جویدن دچار لقی می شود. در چنین مواردی کل پروتز و پایه باید خارج شود و یک پایخه جدید بلافاصله یا با فاصله زمانی شش هفته قرار داده شود.

دلیل دوم- پایه ایمپلنت دندان سفت است ولی پروتز روی آن شل می شود این حالت می تواند بعلت جداشدن چسب یا سمانی باشد که پروتز را روی ایمپلنت دندان می چسباند و یا اینکه پروتز بلند باشه و در حرکات جویدن نیروهای نامناسب به پروتز وارد بشه و باعث جدا شدن پروتز بشه در این مورد باید بلندی پروتز توسط دندانپزشک دوباره ارزیابی شود و پروتز چسبانده شود چون در چسباندن پروتزهای ایمپلنت دندانی اغلب از چسب یا سمان های موقت استفاده می شود این وضعیت شیوع بیشتری دارد.

دلیل سوم- نوع دیگری از لقی پروتز ایمپلنت دندانی وجود دارد که پیچی که قسمت رویی پروتز را به پایه متصل می کند شل می شود که اصطلاح علمی انscrew loosening است این وضعیت یه علت نیروهای نامناسب ناشی از بلند بودن در حرکات طرفی فک ایجاد می شود یا به مشکل ساختاری ایمپلنت دندان بر می گردد که بیشتر در ایمپلنت های ارزان قیمت و کره ای بروز می کند کوتاه بودن پیچ و عدم تطابق قطعه متصل کننده که اباتمنت گفته می شود از علل این وضعیت محسوب می شود

دلیل چهارم- با زاویه نامناسب قرار دادن پایه ایمپلنت موقع جراحی است که می تواند محور نامناسب نیروهای جویدن روی پایه ایجاد کند و شل شدن های پیچ را ایجاد کند.

3- شکستگی پروتز و شل شدن پیچ داخلی ایمپلنت

گاهی بدلیل فشار زیادی که به روکشوارد می شود، احتمال شل شدن پیچ داخلی ایمپلنت وجود خواهد داشت. این فشار وارده بیشتر در اثر دندان قروچه یا زیر دندان رفتن سنگ بوجود می آید که البته با درد همراه است. در این موارد پزشک با معاینه ی ایمپلنت شما، در صورت امکان پروتز را خارج و آن را درمان می کند.

4- شکستگی بدنه ایمپلنت

بسیار نادر است که این عارضه پیش آید اما غیر ممکن نیست. شکستگی بدنه ایمپلنت جبران ناپذیر بوده و در اثر فشار بسیار زیادی که به ایمپلنت وارد می شود، پدید می آید. در صورتیکه پروتز دندان، به نحوی نامناسب کار شده باشد که فشار ها را از مرکز ایمپلنت به اطراف منتقل کند هم امکان شکستگی بدنه ایمپلنت وجود دارد.

5- عفونت کردن ایمپلنت

ترس از عفونت که شاید بتوان آن را نوعی فوبیا (ترس بیش از حد وغیر منطقی) نامید مختص جراحی ایمپلنت نیست. بسیاری از افرادی که تحت انواع جراحی‌های دهانی قرار می‌گیرند این دغدغه را دارند و در اثر همین وسواس تمام پدیده‌های طبیعی بعد از جراحی را نشانه‌ای از عفونت می‌دانند. در صورتی‌که هر تورمی، آبسه و هر ترشحی، چرک نیست.

از طرفی اصطلاح رایج «عفونت کردن ایمپلنت» معمولا اشاره به تمام موارد شکست زود هنگام ایمپلنت (با انواع دلایل واقعی) دارد. به‌عنوان مثال اگر ابعاد استخوان در محل کاشت ایمپلنت کافی نباشد جراح می‌بایست قبل یا حین کاشت ایمپلنت، استخوان از دست‌رفته را بازسازی نماید؛ به نحوی که ایمپلنت در تمام طول خود در محاصره دیواره‌های استخوانی باشد.

اگر به هر دلیل این بازسازی انجام نشود ایمپلنت به استخوان جوش نخورده وهرگز اماده روکش گذاشتن نخواهد شد. ممکن است در این حالت ایمپلنت لق شده و نیاز به خارج کردن آن پیدا شود. اما معمولا تنها برداشتی که فرد ازاین اتفاقات ناخوشایند دارد این است که «ایمپلنت من عفونت کرد و دکترم آن‌ را خارج کرد.» اما موارد عفونت واقعی ایمپلنت بسیار ناچیز بوده و چالشی در درمان‌های ایمپلنت محسوب نمی‌شوند.

عوارض چند روز اول پس از انجام ایمپلنت

1- ایجاد واکنش های حساسیتی بخصوص در اثر خوردن داروهای تجویزی که پس از بروز حساسیت حتما به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

2- لق شدن مختصر دندان کنار ایمپلنت البته جای نگرانی نیست و این عارضه بعد از سه هفته تا یک ماه به حالت طبیعی خود برمی گردد.

3 – درد که امری اجتناب ناپذیر است و بسته به سختی جراحی و خصوصیات افراد کم یا زیاد می باشد ولی در هر صورت بهترین راه کنترل درد استفاده از مسکن یک ساعت قبل از جراحی می باشد.

4 – تورم بعد از گذاشتن ایمپلنت در بعضی بیماران وجود دارد و در موارد جراحی پیوند استخوان احتمال کبودی نیز می رود که معمولا این عوارض ایمپلنت از روز بعد از کاشت ایمپلنت شروع می شود و پس از یک هفته بهبودی کامل می یابد.

5 – در بعضی از موارد (مواردی که ارتفاع استخوان فک پایین بسیار کم می باشد) ممکن است گزگز و یا بی حسی گوشه ی لب مشاهده شود که امری عادی است و پس از گذشت زمان بهبود می یابد.

6 – بدلیل اینکه درمان ایمپلنت یک جراحی بوده احتمال بروز عوارض جراحی وحود دارد از جمله احتمال خون ریزی و عفونت وجود دارد که با رعایت بهداشت دهان و دندان و مراقبت های بعد از انجام ایمپلنت میتوانید از آن پیشگیری کنید.

ایمپلنت-دندان

عوارض دراز مدت ایمپلنت

* از جمله ی عوارض ایمپلنت که بعد از ۱۵ سال ظاهر می گردد در مورد تک ایمپلنت های مربوط به دندان های جلویی می باشد.

بدین شکل که پس از ۱۵ سال نوک دندان های طبیعی فک بالا یک تا دو میلیمتر پایینتر می آیند ولی نوک روکش های ایمپلنت سر جایشان می مانند بنابراین نیاز به ترمیم مجدد دارند.

* امکان آسیب رسیدن به اعصاب فک در صورت بی تجربه و غیر متخصص بودن دندانپزشکتان

* سوراخ شدن استخوان فک در اثر بی تجربه بودن دندانپزشک

* مشکلاتی سینوسی پس از ایمپلنت در موارد نادر

آیا ایمپلنت دچار پوسیدگی می شود؟

ایمپلنت را می توان جایگزینی برای دندان از دسته رفته به طور دائم دانست. تا به حال مقاله ای یافت نشده که نشان دهد ایمپلنت دچار پوسیدگی می شود ولی برای محافظت از ایمپلنت باید موارد بهداشتی را رعایت کرده و حداقل سالی یکبار برای جرمگیری به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

آیا ایمپلنت باعث سرطان می شود؟

ایمپلنت های دندانی باعث سرطان زایی فک نمی شود. تا به امروز هیچ یک از مقالات یا مشاهدات علمی به همچین موردی بر نخورده اند.

دانشمندان ، پزشکان و صاحب نظران دنیا به این باور رسیده اند که ایمپلنت دندان، وقتی با تکنولوژی روز ساخته شده باشد و تحت نظر آزمایشات حیوانی قرار گرفته باشند، از بابت سرطان زا بودن ایمپلنت مصون هستند.

هر روشی درمانی عوارض نیز دارد. ایمپلنت دندان در بعضی از موارد برای بیمار ممکن است رضایتمندی حاصل نکند، به طور مثال بعضی از افراد ممکن است ایمپلنت از فک آنها جدا شود و جواب ندهد اما باز امکان وصل مجدد آن بر روی فک وجود دارد.

بطور کلی به هیچ عنوان ایمپلنت باعث سرطان نمی شود.

دانستنی‌ درباره ایمپلنت‌های دندانی ، بیماری‌های پریودنتال و لثه

دانستنی‌ درباره ایمپلنت‌های دندانی ، بیماری‌های پریودنتال و لثه

 

بیماریهای پریودونتال عامل اصلی از بین رفتن دندان‌ها در افراد محسوب می‌شوند؛ از آنجا که در جوامعی نظیر جامعه خودمان تقریباً تمامی افراد به نوعی بیماری پریودونتال مبتلا هستند در حالی که اکثرًا خودشان از وجود بیماری بی‌اطلاع هستند.

به گزارش سایت کلینیک ایمپلنت تهران، بیماریهای پریودونتال عامل اصلی از بین رفتن دندان ها در افراد بالغ محسوب می‌شوند که از 2000 سال قبل از میلاد مسیح شناخته شده‌اند؛ بنابراین لازم است ابتدا به معرفی علل ایجاد کننده این بیماری ها پرداخته و سپس به معرفی انواع آنها، علائم، سیر پیشرفت و در نهایت نحوه پیشگیری و درمان آنها بپردازیم.

نقش پلاک دندانی در ایجاد بیماریهای پریودونتال

1. به طور کلی واژه پلاک میکروبی یا پلاک دندانی به انواعی از رسوبات میکروبی زیر لثه یا بالای لثه اطلاق می‌شود که نرم است ولی به طور محکمی به سطح دندانی چسبندگی دارند به طوری که با شست‌وشوی معمولی پاک و زدوده نمی شوند. پلاک از اولین ساعات بعد از مسواک‌زدن و تمیز کردن دندان‌ها مجدداً شروع به تشکیل‌شدن می‌کند و با گذشت زمان بالغتر و ترکیب میکروبی آن پیچیده‌تر می شود به طوری که یک پلاک تازه‌تشکیل‌شده حاوی تعداد کمتری میکروب است ولی پلاکی که چند روز از تشکیل آن گذشته باشد هم از نظر کمی افزایش یافته است و هم ترکیب میکروبی آن بیشتر از میکروب‌های بیماری زا هستند. چه پوسیدگی‌های دندانی و چه انواع بیماری‌های پریودونتال (پری به معنی اطراف و دنتال به معنی دندان و پریودونتال به معنی ساختمانهای محافظت‌کننده اطراف دندان است) از یک ژنژیویت ساده (التهاب لثه) گرفته تا یک پریودونتیت پیشرفته (پیوره) همه ایجاد می‌شوند و سایر عوامل نظیر ارث، تغذیه بیماری‌های مضعف پلاک میکروبی در نتیجه اثرات زیانبار همگی جزو عوامل زمینه‌ساز یا تشدیدکننده هستند و به همین دلیل است که می‌گوییم بیماری‌های پریودونتال با کنترل و حذف پلاک میکروبی قابل پیشگیری کامل هستند…

هفت علامت بیماری پریودنتال

قرمزی و تورم لثه‌ها

صرف نظر از رنگ پوست بیمار، لثه‌ها هرگز نباید مانند آنچه در تصویر فوق دیده می‌شوند قرمز و یا متورم باشند.

خونریزی از لثه‌ها

لثه‌ها هرگز نباید خونریزی داشته باشند حتی وقتی که با فشار مسواک شوند و یا از نخ دندان استفاده شود. اگر لثه‌های شما خونریزی دارد، حتی اگر این خونریزی گاه به گاه است نشانه بیماری لثه است. چنین لثه‌‌ای از سلامت کامل برخوردار نیست.

بوی بد دایمی تنفس

بوی بد دهان می‌تواند یکی از علایم بیماری‌های پریودنتال باشد ممکن است خودتان متوجه این مسئله نباشید. تذکر اطرافیان و خانواده، شما را از این مسأله آگاه می‌سازد.

فواصلی که به تدریج بین دندانها پیدا می‌شود (دندان‌ها از یکدیگر دور می‌شوند)
لق‌شدن یک یا چند دندان.
تحلیل و عقب‌نشینی لثه‌ها

بیماری پریودنتال باعث می‌شود تا لثه‌ها به تدریج جمع و کوچک شوند و از تاج فاصله بگیرند و قسمتی از ریشه دندان در محیط دهان ظاهر شود که این مسئله خود باعث می‌شود که دندان‌ها درازتر از حد طبیعی جلوه کنند. در افراد مسن ممکن است تحلیل لثه به مقدار جزئی دیده شود که این مسئله ممکن است ناشی از بیماری پریودنتال نباشد. به هر حال هر نوع تحلیل لثه را در هر سنی باید مشکوک تلقی کرد مگر زمانی که دندانپزشک شما تأکید کند که این تحلیل طبیعی است.

درد مبهم، خارش مبهم و یا سایر ناراحتی‌ها

بیماری پریودنتال تقریباً همیشه در مراحل اولیه آن بدون درد است. بنابراین، شما ممکن است متوجه نشوید که لثه‌هایتان به تدریج متورم می‌شوند و یا این که به خونریزی گاه و بی گاه لثه‌ها در هنگام مسواک‌زدن توجه نکنید. یا ممکن است فکر کنید که طویل‌شدن دندان‌هایتان یک پدیده طبیعی و مربوط به بالا رفتن سن شما است. از هر پنج نفر نوجوان و بزرگسال چهار نفر مبتلا به بیماری پریودنتال هستند؛ در حالی که اکثر این مبتلایان از وجود بیماری‌های خود بی‌اطلاعند و به همین دلیل، مردم بیشتر به علت بیماری پریودنتال دندان‌های خود را از دست می‌دهند تا عوامل دیگر. با این وصف جای بسی خوشحالی است که بدانید اغلب بیماری‌های پریودنتال قابل پیشگیری هستند و حتی اگر بیماری شروع هم شده باشد می‌توان آن را کاملاً درمان کرد، مخصوصًا اگر این بیماری‌ها در همان مراحل اولیه خود تشخیص داده شوند.

لینک های مرتبط :

ایمپلنت

ایمپلنت دندانی

قیمت ایمپلنت

برند ایمپلنت

ایمپلنت تهران

کلینیک ایمپلنت

کاشت دندان

ایمپلنت

ایمپلنت

ایمپلنت چیست ؟

ایمپلنت ها پایه هایی از جنس تیتانیوم خالص هستند که درون استخوان فک گذاشته می شود . ایمپلنت به عنوان ریشه دندان جهت نگهداری روکش هایی که جایگزین تاج دندان می شوند استفاده می شوند این ریشه های مصنوعی پس از اینکه در استخوان محکم شدند، دندانهای جدید روی این ریشه ها نصب می گردند و این دندانها کاملا” از هر نظر شبیه به دندانهای طبیعی هستند و احساس می گردند .

این روکش ها بطور ثابت توسط چسب های دندانپزشکی به ایمپلنت چسبانیده می شوند. همچنین در مواردی که برای دندانهای مصنوعی فرد گیرکافی در دهان نداشته باشد، می توان از ایمپلنت های باریک یا مینی ایمپلنت ها به عنوان محل گیر مناسبی جهت ثابت نگداشتن دندان مصنوعی استفاده نمود.

-در چه مواردی از ایمپلنت استفاده می شود؟

۱- فاصله بین دندانهای جلو در اثر از دست رفتن یک دندان بطوری که دندانهای مجاور آن طبیعی باشند.

۲- فاصله زیاد بین دندان ها در اثر از دست رفتن یک یا بیش از یک دندان بطوری که دندانهای مجاور آن طبیعی باشند.

۳- زمانی که یک یا بیش از یک دندان از انتهای هر قوس دندانی از دست رفته باشد و تنها یک سمت، دندان طبیعی باشد.

۴- زمانی که کلیه دندانهای یک یا هر دو فک از دست رفته باشد.

پیش از کاربرد ایمپلنت با دندانپزشک خود در این رابطه مشورت نمایید. برای استفاده از ایمپلنت سلامتی کامل بدن و همچنین دارا بودن استخوان فک و لثه های سالم از اهمیت زیادی برخوردار است. اگر شما سابقه بیماری مزمن داشته باشید و یا مبتلا به براکسیسم (سایش دندانها) و یا امراضی از جمله دیابت و غیره باشید، میزان موفقیت ایمپلنت کاهش می یابد.

در صد موفقیت انجام ایمپلنت به عوامل مختلفی بستگی دارد که در بیماران مختلف متفاوت است. حتی این مسئله در مورد ایمپلنت فک بالا و پایین نیز تفاوت دارد. به طور متوسط میزان موفقیت ایمپلنت دندانی ۹۵% گزارش شده است.

بهترین حالت قرار دادن ایمپلنت قرار دادن ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن دندان است.

در صورتی که دندان از دست رفته، عفونی نباشد و مقدار زیادی استخوان در اثر عفونت از دست نرفته باشد، شانس زیادی برای برای جایگزینی همزمان ایمپلنت وجود دارد.

در مورد دندانهایی خلفی که معمولاً چند ریشه هستند و مخصوصاً اولین دندانهای خلفی بزرگ که دو یا سه ریشه است، جایگزین همزمان دندان کشیده و ایمپلنت معمولاً مقدور نیست و بهتر است حدود ۶ هفته صبر کرد.

معمولاً پس از کشیدن دندان، مقداری تحلیل استخوان اتفاق می افتد، دندانپزشک تا حد امکان سعی می کند بلافاصله پس از کشیدن دندان اگر شرایط فراهم باشد، ایمپلنت را در حفره ی دندان کشیده شده جایگزین کند.

-مزایای داشتن ایمپلنت دندانی چیست؟

ایمپلنت های دندانی جایگزین مناسبی هستند برای :

-کسانی که با دندان مصنوعی متحرک نمی توانند عمل جویدن را براحتی انجام دهند .

-کسانی که دندانهای خود را از دست داده اند و نمی خواهند دندان مصنوعی متحرک داشته باشند.

-کسانی که احتیاج به بریج (پروتز ثابت) دارند ولی نمی خواهند دندان های سالم مجاور جای خالی دندان از دست رفته شان آسیب ببیند یا تراشیده شود .

-کسانی که تمایل به داشتن دندانهایی بامشابهت خیلی نزدیک به دندانهای طبیعی دارند .

لینک های مرتبط :

ایمپلنت

ایمپلنت دندانی

قیمت ایمپلنت

برند ایمپلنت

ایمپلنت تهران

کلینیک ایمپلنت

کاشت دندان